Αγαπητοί γονείς,
Όπως όλοι γνωρίζετε μπήκαμε στον αγαπημένο μήνα της χώρας μας! Το μήνα την χαλάρωσης, της ξεκούρασης, της τεμπελιάς, του ξεφαντώματος και της διασκέδασης, το ΚΑΛΟΚΑΊΡΙ. Είναι περιττό να αναφέρω πως τον μήνα αυτό τον αγαπούν (και όχι μόνο) οι περισσότεροι άνθρωποι και ιδιαίτερα αυτοί που ζουν σε χώρες τις Μεσογείου όπως η δική μας (η φοβερή, η υπέροχη, η μοναδική χώρα) η Ελλάδα. Αλλά, (δυστυχώς υπάρχει και ένα 'αλλά' ) υπάρχουν κάποια προβλήματα. Ας εξαιρέσουμε λοιπόν, αυτά που ταλανίζουν τα τελευταία χρόνια στην χώρα μας και ιδιαίτερα φέτος (πχ. ανεργία, φτώχεια κλπ) και ας ασχοληθούμε με τα προβλήματα των εφήβων... Εμείς τους καταλαβαίνουμε απολύτως, γιατί πολύ απλά και εμείς είμαστε έφηβοι! Και ναι γνωρίζουμε και καταλαβαίνουμε τι τραβάνε... Βέβαια μερικά άτομα, κυρίως "μεγάλοι", μπορεί να μην έχουν πάρει χαμπάρι τι εννοούμε (παρόλο που ισχυρίζονται ότι τα έχουν περάσει κι εκείνοι , όπως είναι φανερό μάλλον τα έχουν ξεχάσει!)
To begin with, οι έφηβοι πηγαίνουν ακόμα σχολείο. Δηλαδή, είτε βρίσκονται ακόμα στο γυμνάσιο προσπαθώντας να τελειώσουν την βασική εκπαίδευση, είτε στο λύκειο περιμένοντας να πάρουν ένα βαθμό της προκοπής για να περάσουν στη σχολή που επιθυμούν! Επομένως έχουν διάβασμα! Φυσικά, το πρόβλημα δεν είναι μόνο το διάβασμα και το άγχος που προκαλείτε μήπως δεν τα καταφέρουν, ή μήπως δεν φτάσουν στο επίπεδο που τόόόσο λαχταρούν (δηλ να πάρουν υψηλό βαθμό) ή την γκρίνια από τους γονείς, γνωστούς και φίλους τους αν δεν καταφέρουν σε κάποιο από τα προηγούμενα. Το κυρίαρχο πρόβλημα είναι ότι είναι καλοκαίρι.
In more detail, για τους "μεγάλους" που εξακολουθούν να μην καταλαβαίνουν:
-Θέλουμε να βγούμε έξω να ερωτευθούμε ή να πάμε να τον/την δούμε!
-Θέλουμε να βγούμε έξω βόλτα στα μαγαζιά και για καφέ τα πρωινά!
-Θέλουμε να βγούμε στα μπαράκια τα βραδάκια κοντά σε μια παραλία με τα φιλαράκια μας!
Εμείς καταλαβαίνουμε... Είναι ΔΎΣΚΟΛΟ να κάθεσαι σε μια καρέκλα ενώ δίπλα σου είναι η μπαλκονόπορτα και βλέπεις τον ήλιο. Που μπαίνει ύπουλα μέσα από τις κουρτίνες και σε γαργαλάει με ζωντάνια..ΕΝΏ εμείς οι έφηβοι πρέπει να του νέψουμε αρνητικά ,να αρνηθούμε την πρόσκλησή του, γιατί έχουμε...ΔΙΆΒΑΣΜΑ..
All in all, taking all the above mentioned into serious consideration, μπορούμε με ασφάλεια να πούμε ότι πρέπει να κάνουμε υπομονή και να περιμένουμε να περάσει ο πρώτος μήνας του καλοκαιριού για να χαλαρώσουμε και να έχουμε όλα τα προηγούμενα. Γι' αυτό τουλάχιστον. Εσείς οι γονείς, φίλοι, συγγενείς και γνωστοί, σκάστε και αφήστε μας να συγκεντρωθούμε μήπως και τελειώσουμε μια ώρα αρχύτερα...
Όπως όλοι γνωρίζετε μπήκαμε στον αγαπημένο μήνα της χώρας μας! Το μήνα την χαλάρωσης, της ξεκούρασης, της τεμπελιάς, του ξεφαντώματος και της διασκέδασης, το ΚΑΛΟΚΑΊΡΙ. Είναι περιττό να αναφέρω πως τον μήνα αυτό τον αγαπούν (και όχι μόνο) οι περισσότεροι άνθρωποι και ιδιαίτερα αυτοί που ζουν σε χώρες τις Μεσογείου όπως η δική μας (η φοβερή, η υπέροχη, η μοναδική χώρα) η Ελλάδα. Αλλά, (δυστυχώς υπάρχει και ένα 'αλλά' ) υπάρχουν κάποια προβλήματα. Ας εξαιρέσουμε λοιπόν, αυτά που ταλανίζουν τα τελευταία χρόνια στην χώρα μας και ιδιαίτερα φέτος (πχ. ανεργία, φτώχεια κλπ) και ας ασχοληθούμε με τα προβλήματα των εφήβων... Εμείς τους καταλαβαίνουμε απολύτως, γιατί πολύ απλά και εμείς είμαστε έφηβοι! Και ναι γνωρίζουμε και καταλαβαίνουμε τι τραβάνε... Βέβαια μερικά άτομα, κυρίως "μεγάλοι", μπορεί να μην έχουν πάρει χαμπάρι τι εννοούμε (παρόλο που ισχυρίζονται ότι τα έχουν περάσει κι εκείνοι , όπως είναι φανερό μάλλον τα έχουν ξεχάσει!)To begin with, οι έφηβοι πηγαίνουν ακόμα σχολείο. Δηλαδή, είτε βρίσκονται ακόμα στο γυμνάσιο προσπαθώντας να τελειώσουν την βασική εκπαίδευση, είτε στο λύκειο περιμένοντας να πάρουν ένα βαθμό της προκοπής για να περάσουν στη σχολή που επιθυμούν! Επομένως έχουν διάβασμα! Φυσικά, το πρόβλημα δεν είναι μόνο το διάβασμα και το άγχος που προκαλείτε μήπως δεν τα καταφέρουν, ή μήπως δεν φτάσουν στο επίπεδο που τόόόσο λαχταρούν (δηλ να πάρουν υψηλό βαθμό) ή την γκρίνια από τους γονείς, γνωστούς και φίλους τους αν δεν καταφέρουν σε κάποιο από τα προηγούμενα. Το κυρίαρχο πρόβλημα είναι ότι είναι καλοκαίρι.
In more detail, για τους "μεγάλους" που εξακολουθούν να μην καταλαβαίνουν:
-Θέλουμε να βγούμε έξω να ερωτευθούμε ή να πάμε να τον/την δούμε!
-Θέλουμε να βγούμε έξω βόλτα στα μαγαζιά και για καφέ τα πρωινά!
-Θέλουμε να βγούμε στα μπαράκια τα βραδάκια κοντά σε μια παραλία με τα φιλαράκια μας!
Εμείς καταλαβαίνουμε... Είναι ΔΎΣΚΟΛΟ να κάθεσαι σε μια καρέκλα ενώ δίπλα σου είναι η μπαλκονόπορτα και βλέπεις τον ήλιο. Που μπαίνει ύπουλα μέσα από τις κουρτίνες και σε γαργαλάει με ζωντάνια..ΕΝΏ εμείς οι έφηβοι πρέπει να του νέψουμε αρνητικά ,να αρνηθούμε την πρόσκλησή του, γιατί έχουμε...ΔΙΆΒΑΣΜΑ..
All in all, taking all the above mentioned into serious consideration, μπορούμε με ασφάλεια να πούμε ότι πρέπει να κάνουμε υπομονή και να περιμένουμε να περάσει ο πρώτος μήνας του καλοκαιριού για να χαλαρώσουμε και να έχουμε όλα τα προηγούμενα. Γι' αυτό τουλάχιστον. Εσείς οι γονείς, φίλοι, συγγενείς και γνωστοί, σκάστε και αφήστε μας να συγκεντρωθούμε μήπως και τελειώσουμε μια ώρα αρχύτερα...
Με "εκτίμηση",
τα παιδιά σας..





























